روز نوشت نود و هفتم

من دیشب فهمیدم وقتی که توی برف قدم میزدم تنها که این برفه هیچ رنگ و بو و معنایی برام نداره چون معنای برف ذهنیه اونی که به برف معنا میده اون کسیه که به تو عشق میده عاشق شو ار نه روزی کار جهان سر آید باورتون میشه یا نمیشه از خدا وسط برف دعا کردم گفتم خدایا منو عاشق کن . مدت هاست مدت های طولانی که عاشق نبوده ام . شایدم عاشق خودم بوده ام . خودشیفته بودن هم برای خودش عشق است . + نوشته شده در یکشنبه هشتم بهمن ۱۳۹۶ساعت 12:1  توسط رضا | روز نوشت نود و هفتم...

روز نوشت نود و هفتم...

اگر بنویسم در باب عشق تا چه حد میتوان عمیق شد و میتوانم عمیق شوم حد و حسابش از دستت خارج میشود . عشق یعنی تمرکز یعنی فوکس کردن روی یک نفرتمام هستی تمام کائنات تمام چیزها تمام خواسته ها تمام انگیزه ها و انگیزش ها تمام چیزها را معطوف یک نفر و یک جا کردن اسمش عشق است به خاطر همین عاشق کور است عاشق نیست که کور است عاشق اینقدر روی یک نقطه تمرکز میکند اینقدر تمرکز میکند که اطراف آن نقطه را نمیبیند اطراف آن هرچه باشد هرکس باشد را نمیبیند عشق کور نیست عشق متمرکز است عشق وسعت ندارد عمق دارد. عاشقی یعنی عمیق شدن در وجود یک نفر عمیق شدن روی یک نفر اسمش عشق است . کسی که عاشق نباشد وسیع است وسعت دارد هر روز با یک نفر است هر لحظه دلش پیش یک کسی است وسیع میشود انسانی که عاشق نباشد وسیع میشود توی آدم های متعدد و متفاوت گم میشود اما عاشق عمیق است متمرکز است همه ی جهان را خلاصه میکند همه ی هستی را خلاصه میکند در یک نفر یک نفر را عمیق میشود عمیق میکاود اینقدر عمیق میشود عمیق میشود عمیق میشود که بود و نبود با آن یک نفر تعریف میشود. میپرسد رفتی به آن مهمانی کسی آمده بود ؟ کسی آمده بود ؟ جواب میشنود : بله حسن و میترا و مریم و مبینا و هوشنگ آمده بودند میگوید نه ...پس کسی نیامده بود . چون کسی ...تمام آدمیان ...برای او فقط یک نفر است تمام هستی برای او یک نفر است بالا بردن یک نفر تا حد خدایی میشود عشق البت روز نوشت نود و هفتم...

من خودم فک میکنم که وقتی یکی رو دوس داری دلت میخواد بهش نزدیک بشی . یعنی روحت میخواد به روحت نزدیک بشه به خاطر همین میره بهش نزدیک میشه اینقدر نزدیک میشه که بغلش میکنه . شایدم اصن مساله اینجوری نیس وقتی یکی رو دوس داری جسمشو هم دوس داری دیگه اصن نمیدونم میشه جسم و روح رو از هم تفکیک کرد یا نه . وقتی من یکی رو دوس دارم میتونم بگم جسمشو دوس ندارم ولی روحشو دوس دارم ؟ اخلاقشو دوس دارم ولی قیافشو دوس ندارم ؟ اینا رو چطوری میشه تفکیک کرد ؟ آخه شاید توی ذهن و روی کاغذ بشه تفکیک کرد . اما مساله اینجاست وقتی میخوای به یکی بگی که دوستت دارم جسم و روحش با هم میاد تو ذهنت دیگه وقتی جلوش وایسادی میخوای بگی دوستت دارم اینو به کل وجودش داری میگی دیگه . نمیتونی بگی بذار چشامو ببندم حالا بگم دوستت دارم که فقط به روحت گفته باشم به جسمت نگفته باشم . وقتی یکی رو دوس داری همه جاشو دوس داری . فک کنم همینجاست که میری بغلش میکنی. بهش نزدیک میشی نزدیک ترین جا توی بغلشه و خب وقتی میری توی بغلش و دوسشم داری حرارت تنش بهت میخوره . لطافت وجودش بهت میخوره نرمی پوستش بهت میخوره جسمت به جسمش میخوره احساست با احساسش گره میخوره نفساتون گره میخوره اینجا دیگه فک کنم بالاترین درجه ی احساسات آدم درگیر میشه یعنی انگار بالاترین درجه ی عشقه . شاید به خاطر همینه که به رابطه ی جنسی میگن عشق بازی . یعنی قضیه عشقه . یع روز نوشت نود و هفتم...

آقا ما میخواهیم واسه یه دختر دبیرستانی کادو بخریم چی بخریم ؟ روز نوشت نود و هفتم...